Zestaw specjalny nr 2 - Kartonowa Armia - wytnij i sklej

Zestaw zawiera 4 dodatkowe arkusze z figurkami i akcesoriami do zeszytu KA25 Aleksander -wyłącznie dla naszych Czytelników:

Zestaw Specjalny nr 2 składa się z czterech arkuszy do pobrania w formacie PDF

Przykładowe figurki i warianty modyfikacji za pomocą akcesorii:

Tracki jeździec-dzirytnik i różne warianty figurki greckiego najemnego hoplity

Kilka wariantów wykorzystania akcesorii do figurki falangity

Przykładowe warianty modyfikacji figurki falangity

Fakty i ciekawostki

Tesalczycy i Trakowie -sojusznicza jazda Aleksandra
Jeźdźcy epoki antycznej nie znali strzemion i wysokich, dających pewne oparcie siodeł. W bitewnym harmidrze koniem manewrowano naciskiem kolan -ręce musiały być wolne do tarczy, włóczni lub miecza. Dodatkowo gęsto pokryta górami, skalista i uboga w pastwiska ziemia Półwyspu Greckiego nie sprzyjała hodowli koni. Wojownicy antycznych miast-państw walczyli więc przeważnie w szyku pieszym.
Inaczej rzecz miała się w położonej na północy, bardziej równinnej Macedonii, w której rody możnowładców od wieków hodowały stada koni i wprawiały się w jeździe wierzchem.
To właśnie z przedstawicieli szlachetnych rodzin, których stać było na własnego konia oraz odpowiednie uzbrojenie, rekrutowali się słynni macedońscy hetajrowie, wytkorzystywani przez Aleksandra do gwałtownych, przełamujących uderzeń.

Oprócz jazdy macedońskiej, w szeregach Aleksandra ważną rolę pełniła doborowa, pancerna jazda tesalska oraz lekkozbrojni traccy dzirytnicy. Trakowie, od dziecka zaprawiani w jeździe wierzchem, wydawali się być zrośnięci z końskim grzbietem.
Bez ciężkich pancerzy, hełmów i tarcz, uzbrojeni w pęki przewieszonych przez ramię krótkich dzirytów, byli niezrównani we wszelkich działaniach zwiadowczych, aprowizacji, nękaniu przeciwnka przed bitwą i szybkich pościgach.

Greccy najemni hoplici
W początkowym okresie azjatyckiej wyprawy Aleksandra w jego armii znajdowało się stosunkowo niewielu sprzymierzeńców z miast-państw wchodzących w skład Związku Helleńskiego. Zdecydowanie więcej Greków służyło jako najemnicy po stronie jego perskich przeciwników -mimo paktów zabraniających Grekom walczyć w szeregach odwiecznych wrogów. W miarę kolejnych zwycięstw, w skład wojsk Aleksandra wchodziło coraz więcej doborowych greckich najemników, rekrutowanych zarówno w macierzystych miastach jak i przechodzących na jego żołd po perskich porażkach.

Hoplici byli ciężkozbrojną piechotą, walczącą w zwartym szyku. Wyposażeni byli w metalowe pancerze, nagolenniki i ochraniacze rąk oraz zakrywające całą głowę hełmy. W boju osłaniali się hoplonami -dużymi, obitymi metalem tarczami.. Do walki w szyku używali ciężkich i długich włóczni (choć sporo krótszych niż macedońskie sarissy), zaś w bezpośrednim starciu, po skruszeniu lub odrzuceniu włóczni, krótkie obustronne miecze, nadające się zarówno do cięcia jak i zadawania pchnięć.